• تمام اصول کابالا در فیلم‌های برجسته هالیوودی    :   این روزها تقریباً غیر ممکن است صفحه‌ای از روزنامه‌های آمریکایی را نگاه کنید و یک هنرمند یا فرد مشهور را با دست‌بند قرمز مخصوص کابالا نبینید. مغز متفکر بزرگِ ...
  • سازمانها و نهادهای صهیونیستی مسیحی    :   چه بسیار سازمان های مسیحی که فقط در شمای مسیحیت ظاهر می شوند و اهداف صهیونیست ها را دنبال می کنند و در بسیاری از بسیاری از صهیونیست  ها هم ...
  • هوش مصنوعی مؤنثی که سوپراستار سیطره صهیونیسم شد +تصاویر    :   در فیلم سینمایی فرا ماشین (EX Machina)، هوش مصنوعی ساخته شده «آوا» نام دارد که ...
  • چرا حضرت رسول صلی الله علیه و اله يهوديان «بني‌قريظه» را نبخشيدند    :   بنی قریظه چه کسانی بودند و جریان جنگ پیامبر (ص) با آنها چه بود؟ یهودیان بنی قریظه یهودیان مدینه سه گروه مشهور بودند: 1) بنى قینقاع، هم پیمان طایفه خزرج و در ...
  • چرا فیلم «فرزند خدا» توطئه یهود را افشا کرد؟    :   پیش از آنکه بحث در خصوص فیلم «فرزند خدا» را آغاز کنیم یادآوری این نکته مهم در خصوص روایات مسیحی - یهودی از افسانه مصلوب گردیدن مسیح (ع) لازم ...
  • آیا داروینیسم یک ایدئولوژی سوخته است؟    :   داروینیسم به مثابه یک ستون پارادایم مدرنیسم را سرپا نگه می‌دارد. نه به‌عنوان فرضیه‌ای علمی بلکه به‌عنوان یک ایدئولوژی به‌منزله یک دین در هدایت باورهای مردم در جهت ارزش‌های مدرنیته. ...
  • سیرت وصورت ؛

    بعضى از خصايص حضرت مهدى

    مخفى نماند كه شمايل آن حضرت، در اخبار متفرقه، به عبارات مختلفه و متقاريه، از طريق خاصه و عامه مذكور است. شيخ صدوق در كمال الدين روايت كرده كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمود: مهدى (عليه السلام) شبيه ترين مردم است به من؛ در خلق و خلق.

    و به روايتى فرمود: شمايل او شمايل من است.

    و روايت شده در كفايه الاثر كه آن جناب فرمود: پدر و مادرم، فداى هم نام من و شبيه من و شبيه موسى بن عمران!.

    در غيبت فضل بن شاذان به سند معتبر، از آن جناب روايت شده است كه فرمود: نهم از امامان كه از صلب حسينند، قائم اهل بيت من و مهدى امت من است و شبيه ترين مردمان است به من؛ در شمايل و افعال و اقوال.

    در غيبت نعمانى روايت شده از يكى از راويان كه گفت: قائم – مهدى (عليه السلام) – از نسل على (عليه السلام) است، شبيه ترين مردم است به عيسى بن مريم در خلق و خلق و سيما و هيات….

    عامه نيز روايت كرده ‏اند: آن جناب شبيه ترين خلق است به عيسى (عليه السلام).
    ذكر جمله‏ اى از خصايص حضرت مهدى (عليه السلام)
    اول: امتياز نور آن جناب (عليه السلام) بين انوار (عليهم السلام) كه ممتازند از انوار انبياء و مرسلين و ملائكه مقربين.

    در غيبت شيخ جليل، فضل بن شاذان آمده است به دو سند، از عبدالله بن عباس، رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) كه فرمود چون مرا عروج به معارج سماوات دادند، به سدره المنتهى رسيدم، خطاب از حضرت رب الارباب رسيد كه: يا محمد!

    گفتم: لبيك! لبيك! اى پروردگار من!

    فرمود: ما هيچ پيغمبرى به دنيا و اهل دنيا نفرستاديم كه منقضى شود ايام حيات و نبوت او، الا آن كه بر پاى داشت به امر دعوت و به جاى خود و براى هدايت امت پس از خود، وصى خود را به جهت نگهبانى شريعت.

    و ما قرار داديم على بن ابى طالب (عليهما السلام) را خليفه تو امام امت تو، پس حسن و حسين و على بن الحسين و محمد بن على و جعفر بن محمد و موسى بن جعفر و على بن موسى و محمد بن على و على بن محمد و حسن بن على و حجه الحسن (عليهم السلام).

    اى محمد! سر بالا كن!

    چون سر بالا كردم، انوار على و حسن و حسين و نه تن از فرزندان حسين (عليهم السلام) را ديدم در ميان ايشان مى‏درخشيد كه گويا ستاره‏ اى درخشنده است.

    و خداى تعالى فرمود: اينها خليفه‏ ها و حجت‏هاى منند در زمين و خليفه‏ ها و اوصياى تو نيز بعد از تو.

    خوشا به حال كسى كه دوست دارد ايشان را و واى بر كسى كه دشمن دارد ايشان را!.

    در مقتضب خبرى ديگر روايت كرده از حضرت باقر (عليه السلام) در ذكر ائمه (عليهم السلام) در شب معراج ديدن انوار ايشان تا آن كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمود: ديدم على را و… و… و و حسن بن على و الحجه القائم (عليهم السلام) را كه گويا (قائم) ستاره درخشانى بود در ميان ايشان.

    گفتم: اى پروردگار من! اينها كيستند؟

    فرمود: اينها ائمه‏ اند (عليهم السلام) و اين قائم (عليه السلام)؛ حلال مى‏كند حلال مرا و حرام مى‏كند حرام مرا و انتقام مى‏كشد از دشمنان من.

    اى محمد! او را دوست دار و دوست دار كسى را كه او را دوست دارد.

    دوم: شرافت نسب؛ زيرا آن جناب داراست شرافت نسب همه پدران طاهرين خود (عليهم السلام) را كه نسبت ايشان را، اشرف انساب است، و اختصلص دارد به رسيدن نسبش از طرف مادر، به جناب شمعون صفا – وصى حضرت عيسى (عليه السلام) – پس داخل شود در آن، سلسله بسيارى از انبيا و اوصيا (عليهم السلام) كه شمعون به آنها رسد.

    سوم: بردن آن حضرت را در روز ولادت، به سراپرده عرش و خطاب خداوند تبارك و تعالى به او كه: مرحبا به تو اى بنده من براى نصرت دين من و اظهار امر من و هدايت عباد من! قسم خوردم به درستى كه من به تو بگيرم و به تو بدهم و به تو بيامرزم و به تو عذاب كنم….

    چهارم: بيت الحمد؛ مى‏گويند؛ در آن چراغى است كه روشن است از آن روزى كه متولد شده و تا آن روز كه با شمشير خروج كند خاموش نمى‏شود.

    پنجم: جمع ميان كنيه رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) و اسم مبارك آن حضرت.

    و اين جمع، براى ديگران روا نيست و در مناقب روايت است كه فرمود: اسم مرا بگذاريد و كنيه مرا نگذاريد.

    ششم: حرمت بردن نام آن جناب، چنانكه در باب القاب در ذيل نام بيست و ششم گذشت.

    هفتم: ختم وصايت پيامبر اسلام در روى زمين، به آن جناب.

    هشتم: غيبت از روز ولادت و سپرده شدن به روح القدس، و تربيت شدن در عالم نور و فضاى قدس كه هيچ جزئى از اجزاى آن، به لوث قذارت و كثافت و معاصى بنى آدم و شياطين، ملوث نشده است.

    نهم: معاشرت و مصاحبت نداشتن با كفار و منافقين و فساق، و نداشتن خوف و تقيه و مدارات با آنها، و دورى از ايشان.

    از روز ولادت تا كنون، دست ظالمى به دامانش نريسده و با كافر و منافقىن مصاحبت ننموده و از منازلشان كناره گرفته و از حقى به جهت خوف يا مدارات دست نكشيده؛ بالجمله از غبار كردار و رفتار اغيار، بر آينه وجود حق نماى آن بزرگوار، گردى ننشسته و از خارستان اجتناب، خارى به دامان جلالش نخليده و ذلك فضل الله يوتيه من يشاء.(۱)

    دهم: نبودن بيعت احدى از جابران بر گردنش، چنان كه در اعلام الورى روايت شده از حضرت امام حسن مجتبى (عليه السلام) كه فرمود: نيست از ما احدى مگر آن كه واقع مى‏شود در گردن او بيعتى از براى طاغيه زمان او، مگر قائمى كه نماز مى‏خواند روح الله – عيسى بن مريم (عليه السلام) – پشت سر او.

    يازدهم: داشتن علامتى در پشت، مثل علامت پشت مبارك رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) كه آن را ختم نبوت گويند، و شايد در آن جناب، اشاره به ختم وصايت باشد.

    دوازدهم: اختصاص دادن خداوند آن جناب را در كتاب‏هاى آسمانى. سماويه و اخبار معراج از ساير اوصيا (عليه السلام)، به ذكر او به لقب، بلكه به القاب متعدد.

    سيزدهم: ظهور آيات غريبه و علامات سماويه و ارضيه براى ظهور موفور السرور آن حضرت كه براى تولد و ظهور هيچ (امام و) حجتى نشده.

    در كافى روايت شده از حضرت صادق (عليه السلام) كه آيات در آيه شريفه سريهم آياتنا فى الافاق و فى انفسهم حتى يتبين لهم انه الحق…(۲) را تفسير فرمود به آيات و علامات قبل از ظهور آن حضرت و تبين حق را به خروج قائم (عليه السلام)…

    چهاردهم: نداى آسمانى به اسم آن جناب (عليه السلام)، مقارن ظهور آن حضرت. چنان كه على بن ابراهيم در تفسير آيه شريفه واستمع يوم يناد المناد من مكن قريب.(۳) از حضرت صادق (عليه السلام) روايت كرده كه فرمود: منادى ندا مى‏كند به اسم قائم و اسم پدرش (عليه السلام).

    و در تفسير يوم يسمعون الصيحه بالحق ذلك يوم الخرج(۴) كه ترجمه‏ اش اين است: روزى كه مى‏شنوند فرياد را، به راستى اين است روز خروج، فرمود: صيحه قائم (عليه السلام) است.

    و بر اين مضمون، اخبار بسيار، بلكه متجاوز از حد تواتر است و در بعضى از آنها نداى آسمانى را از علائم حتمى ظهور آن حضرت شمرده ‏اند.

    پانزدهم: سايه انداختن ابرى سفيد، پيوسته بر سر مبارك آن حضرت و ندا كردن منادى در آن ابر، به نحوى كه مى‏شنوند آن را ثقلين كه: اوست مهدى آل محمد (عليه السلام) پر مى‏كند زمين را از عدل، چنانكه پر شده از جور.

    و اين در خبر لوح است به روايت شيخ طوسى.

    شانزدهم: تصرف نكردن طول روزگار و گردش ليل و نهار و سير فلك دوار، در بنيه و مزاج و اعضا و قوا و صورت و هيات آن حضرت كه با اين طول عمر – كه تاكنون (زمان تاليف كتاب نجم الثاقب)(۵) هزار و چهل و هشت سال از عمر شريفيش گذشته و خداى داند كه تا ظهور، به كجاى از سن رسد – چون ظاهر شود در صورت مرد سى يا چهل ساله باشد و مانند انبياى طويل الاعمار گذشته و غير ايشان نباشد كه يكى، هدف تير پيرى خود … و هذا شيخا…(۶) باشد و ديگرى به نوحه گرى انى وهن العظم منى واشتعل الراس شيبا(۷) از ضعف پيرى خويش بنالد.

    شيخ صدوق روايت كرده از ابوصلت هروى كه گفت: پرسيدم از حضرت رضا (عليه السلام) كه: چيست علامت قائم شما چون خروج نمايد؟

    فرمود: علامتش آن است كه در سن پير باشد، و به صورت، جوان؛ تا به مرتبه‏ اى كه نظر كننده به آن حضرت، گمان برد كه در سن چهل سالگى است يا كمتر از چهل سالگى. و ديگر از نشان‏ه ى آن حضرت اين است كه به گذشتن شب‏ها و روزها بر آن حضرت، پيروى بر آن جناب، راه نيايد تا زمانى كه اجل آن سرور، در رسد.

    در احتجاج طبرسى روايت شده از امام حسن (عليه السلام) كه در ضمن حالات آن جناب فرمود: كه طولانى مى‏كند خداوند عمر آن حضرت را، آن گاه ظاهر مى‏كند او را به قدرت خود در صورت جوان چهل ساله، و اين براى آنكه بدانند كه خداوند بر همه چيز قادر است (مى‏باشد).

    هفدهم: بيرون كردن زمين، گنج‏ها و ذخيره‏ ها را كه در آن پنهان و سپرده شده. در كمال الدين است كه خداوند، در شب معراج به پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمود: از براى او – حضرت قائم (عليه السلام) – ظاهر مى‏كنم گنج‏ها و ذخيره ‏ها را به مشيت خود.

    در ارشاد شيخ مفيد است از امام صادق (عليه السلام) كه فرمود: چون قائم (عليه السلام) خروج كند، ظاهر مى‏كند زمين، گنج‏هاى خود را تا مى‏ بينند مردم، آن گنج‏ها را بر زمين.

    در غيبت نعمانى است كه امام باقر (عليه السلام) فرمود: هرگاه كه برخيزد قائم اهل بيت (عليه السلام) تقسيم مى‏كند بالسويه – تا اين كه فرمود: – و جمع مى‏شود در نزد او اموال دنيا از شكم زمين و از ظاهر آن.

    هجدهم: زياد شدن باران و گياه و درختان و ميوه ‏ها و ساير نعم ارضيه؛ به نحوى كه مغايرت پيدا كند حالت زمين در آن وقت، با حالت آن در اوقات ديگر، و محقق شود قول خداى تعالى: يوم تبديل الارض غير الارض(۸)

    نعمانى روايت كرده از يكى از روايان كه مهدى (عليه السلام)، چنين كند. و مراد، تبديل صورت زمين است در زمان آن حضرت، به صورتى ديگر، به جهت كثرت عدل و باران و اشجار و گياه و ساير بركات.

    نوزدهم: تكميل عقول مردم به بركت وجود آن حضرت و گذاشتن دست مبارك، بر سر ايشان، و رفتن كينه و حسد از دلهايشان و كثرت علوم و حكمت ايشان، چنان كه در كتاب زراد است كه گفت: گفتم به امام صادق (عليه السلام): مى‏ ترسم كه از مومنين نباشم.

    فرمود: براى چه؟

    گفتم: براى آن كه نمى ‏يابيم در ميان خود، كسى را كه بوده باشد برادر او در نزد او برگزيده ‏تر و محبوب‏تر از درهم و دينار، و مى‏ يابيم در هم و دينار را محبوب‏تر در نزد خود از برادرى كه جمع نموده ميان ما و او موالات اميرالمومنين (عليه السلام).

    فرمود: نه چنين است. شماها مومنيد ولكن كامل نخواهيد كرد ايمان خود را تا اين كه خروج كند قائم (عليه السلام)؛ پس در آن زمان، جمع مى‏ نمايد خداوند تبارك و تعالى عقول شما را.

    در خرايج راوندى و كمال الدين صدوق روايت است از حضرت باقر (عليه السلام) كه فرمود: هرگاه خروج كرد قائم ما (عليه السلام)، مى‏گذارد دست خود را بر سر بندگان، پس جمع مى‏نمايد به سبب آن، عقل‏هاى ايشان را و كامل مى‏گردد به آن، خردهاى ايشان.

    بيستم: قوت خارج از عادت، در ديدگان و گوش‏هاى آن حضرت و اصحاب او.

    چنانكه در كافى و خرايج روايت است از امام صادق (عليه السلام) كه فرمودند: به درستى كه قائم ما هرگاه خروج كند، قوت مى‏دهد خداوند در گوش‏ها و چشم‏ها شيعيان ما تا اين كه مى‏شود ميان ايشان و قائم (عليه السلام)، به قدر چهار فرسخ، پس با ايشان تكلم مى‏كند و ايشان مى‏شنوند و نظر مى‏كنند به سوى آن جناب.

    شيخ جليل، فضل بن شاذان، در كتاب غيبت خود روايت كرده از حضرت صادق (عليه السلام) كه فرمودند: به درستى كه مومن، در زمان قائم (عليه السلام) در مشرق است، و مى‏بيند برادر خود را كه در مغرب است و همچنين، آن كه در مغرب است، مى‏بيند برادر خود را كه در مشرق است.

    بيست و يكم: دادن قوت چهل مرد به هر يك از اعوان و انصار آن حضرت. چنانكه در كافى است از عبدالملك بن اعين كه گفت: برخاستم در نزد ابى جعفر (عليه السلام)، تكيه كردم بر دستم، پس گريستم و گفتم: آرزو داشتم كه من درك نمايم اين امر را – يعنى سلطنت ظاهر ائمه (عليه السلام) – را و در من قوتى باشد.

    پس فرمود: آيا راضى نيستند كه دشمنان شما بكشند بعضى، بعضى را و شما در خانه‏ هاى خود آسوده باشيد؟ اگر امر چنان شد، يعنى فرج عظيم آمد، داده مى‏شود به هر مردى از شما، قوت چهل مرد و گردانده مى‏شود دلهاى شما مانند پاره آهن (يعنى در محكم بودن) اگر خواستيد به آن قوت، كوه را بركنيد، خواهيد توانست و شماييد قوام زمين و خزان آن.

    و در كمال الدين صدوق روايت است از امام صادق (عليه السلام) كه فرمود: نگفت جناب لوط به قوم خود لو ان لى بكم قوه او آوى الى ركن شديد (۹) مگر در قياس و آرزوى قوت قائم (عليه السلام)، و ذكر نكرد مگر شدت اصحاب او را كه داده مى‏شود به يك مرد از ايشان، قوت چهل مرد.

    و اين مضمون را شيخ صدوق در خصال از حضرت سجاد (عليه السلام) و شيخ مفيد در اختصاص و ابن قولويه در كامل الزياره و فضل بن شاذان در غيبت خود، از امام صادق (عليه السلام) و و عياشى در تفسير خود روايت كردند.

    و در كمال الدين است كه امير المؤمنين (عليه السلام) فرمود: آن جناب، دست خود را بر سر بندگان خدا بگذارد؛ پس نماند مؤمنى مگر آن كه دلش محكم‏تر از پاره آهن شود، و بدهد به او قوت چهل مرد را.

    بيست دوم: برداشته شدن فقيه و خوف از كفار و مشركان و منافقان، و ميسر شدن بندگى خدای تعالى و سلوك در امور دنيا و دين، حسب قوانين آسمانيه، بدون حاجت به دست برداشتن از پاره‏ اى از آنها از بيم مخالفان و ارتكاب اعمال ناشايسته؛ چنان كه خداى تعالى وعده فرمود در كلام خود: وعد الله الذين امنو منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنهم فى الارض كما استخلف الذين من قبلهم و ليمكنن لهم دينهم الذى ارتضى لهم و ليبد لنهم من بعد خوفهم لمنا يعبدوننى لا يشركون بى شيئا… (۱۰)؛

    وعده داده خداى تعالى آنان را كه ايمان آوردند از شما و كارهاى شايسته كردند كه البته خليفه گرداند ايشان را چنان كه خليفه گردانيد آنان را كه پيش از ايشان بودند و البته متمكن خواهد كرد براى ايشان، دين ايشان را كه پسنديد برايشان، و البته تبديل خواهد كرد ترس ايشان را به ايمنى، كه بپرستند مرا و شريك قرار ندهند براى من چيزى را.

    شيخ طبرسى در مجمع البيان فرمود كه: روايت از اهل بيت (عليه السلام) اين است كه آيه، در حق مهدى (عليه السلام) است.

    و روايت كرده عياشى كه حضرت سجاد (عليه السلام) اين آيه را تلاوت كرد، آن گاه فرمود كه: ايشان و الله شيعيان ما اهل بيت ‏اند. اين كار، يعنى اين سه احسان بزرگ، (۱۱) به ايشان مى‏شود بر دست مردى از ما، و او مهدى اين امت است.

    بيست سوم: فرا گرفتن سلطنت آن حضرت، تمام روى زمين را، از مشرق تا مغرب، بر و بحر، معموره و خراب و كوه و دشت؛ نماند جايى كه حكمش جارى و امرش نافذ نشود و اخبار در اين معنى متواتر است.

    شيخ صدوق در علل و عيون و كمال الدين روايت كرده از رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) در خبر طولانى كه فرمود: در شب معراج نظر كردم به ساق عرش پس ديدم دوازده نور را؛ در هر نورى سطر سبزى بود كه بر آن، اسم وصيى از اوصياى من بود؛ اول ايشان على بن ابى طالب (عليه السلام) و آخر ايشان مهدى امت من.

    گفتم: اى پروردگار من! اينها اوصياى منند پس از من؟

    پس خطاب رسيد كه: اى محمد! اينها اوليا و اوصيا و حجت‏هاى منند بعد از تو بر خلق، و ايشان اوصياى تو هستند و خلفاى تو و بهترين خلق من بعد از تو.

    قسم به عزت و جلال خود كه البته ظاهر كنم به ايشان، دين خود را و بلند كنم از ايشان، كلمه خود را و پاك كنم به آخر ايشان، زمين خود را از دشمنان خود و البته مالك گردانم او را مشرق‏هاى زمين و مغرب‏هاى آن را و البته مسخر كنم براى او بادها را و البته همواره كنم براى او ابرهاى سخت را و البته بالا برم او را در اسباب – يعنى راه‏هاى آسمان – و البته يارى كنم او را به لشكر خود و قوت دهم او را به ملائكه خود؛ تا بالا گيرد دعوت من، و جمع شوند خلايق بر توحيد من.

    آن گاه سلطنت او را دوام دهم و روزگار سلطنت را ميان اولياى خود، تا روز قيامت، به نوبت گذارم.

    بيست و چهارم: پر شدن تمام روى زمين از عدل و داد؛ چنانكه در كمتر خبرى – الهى يا نبوى، خاصى يا عامى – ذكرى از حضرت مهدى (عليه السلام) شده كه اين بشارت و اين منقبت براى آن جناب، مذكور نباشد در آن.

    در عيون شيخ صدوق روايت است از امام رضا (عليه السلام) كه فرمود: چون آن حضرت خروج كند، روشن شود زمين به نور پروردگار خود و گذاشته شود ميزان عدل و ميان مردم؛ پس ظلم نمى‏كند احدى، احدى را.

    در ارشاد شيخ مفيد روايت از حضرت صادق (عليه السلام) كه فرمود: هر گاه قائم (عليه السلام) خروج كرد، حكم مى‏كند به عدل و مرتفع مى‏شود در ايام او جور، و ايمن مى‏شود به راه‏ها، بيرون مى‏آورد زمين، بركات خود را، و بر مى‏گردد هر حقى به سوى اهل آن حق، و باقى نمى‏ماند اهل دينى مگر آن كه اظهار اسلام كند و اعتراف كند به ايمان.

    در كمال الدين است كه ريان بن الصلت عرض كرد به امام رضا (عليه السلام) كه: تو صاحب اين امرى؟

    فرمود: من صاحب اين امر هستم ولكن نيستم آن كسى كه پر مى‏كند زمين را از عدل، چنان كه پر شده از جور.

    بيست و پنجم: حكم فرمودن در ميان مردم به علم امامت خود و نخواستن بينه و شاهد از احدى.

    در بصائر الدرجات صفار روايت است از امام صادق (عليه السلام) كه فرمود: هرگز دنيا به آخر نخواهد رسيد مگر اين كه خروج كند مردى از ما اهل بيت كه حكم كند به حكم داوود و آل داوود؛ نخواهد از مردم، بينه.

    به روايت ديگر فرمود: عطا خواهد كرد به هر نفسى (كسى) حكم او را.

    نيز روايت كرده از آن جناب كه فرمود: هرگاه قائم آل محمد (عليه السلام) خروج كرد، حكم مى‏كند به حكم داوود و سليمان؛ نمى‏خواهد از مردم شاهدى.

    در دعوات سيد فضل الله راوندى روايت است از حضرت عسكرى (عليه السلام) كه در جواب آن كسى كه پرسيد: چون قائم (عليه السلام) برخاست، به چه حكم مى‏كند؟، نوشت: پس هر گاه خروج كرد، حكم مى‏كند ميان مردم به علم خود، مثل حكم داوود و نمى‏خواهد از مردم، بينه.

    بيست و ششم: اطاعت حيوانات، از انصار و ياران آن حضرت.

    بيست و هفتم: امتياز دادن خداوند تبارك و تعالى، آن حضرت را در شب معراج پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم) – بعد از نماياندن اشباح نوانيه ائمه ((عليهم السلام)) به آن حضرت، از امير المؤمنين (عليه السلام) تا حجت عصر (عليه السلام) – به اين كه فرمود به روايت ابن عباس: اين قائم (عليه السلام)، حلال مى‏كند حلال مرا و حرام مى‏كند حرام مرا و انتقام مى‏كشد – اى محمد! – از اعداى من.

    اى محمد دوست دار او را و دوست دار كسى را كه دوست مى‏دارد او را.

    بيست و هشتم: نزول حضرت روح الله – عيسى بن مريم (عليهما السلام) – از آسمان، براى يارى حضرت مهدى (عليه السلام) و نماز كردن پشت سر آن جناب.

    در كمال الدين روايت است از رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) كه فرمود: قسم به آن كه مرا به راستى به پيغمبرى فرستاد كه اگر نماند از دنيا مگر يك روز، طولانى مى‏كند خدا آن روز را تا خروج كند در آن روز، فرزندم مهدى، و فرود آيد روح الله – عيسى بن مريم (عليهما السلام) – و نماز كند پشت سر او.

    در اعلام الورى از شيخ طبرسى روايت شده از حضرت امام حسن مجتبى (عليه السلام) فرمود: نيست از ما احدى مگر آن كه واقع مى‏شود در گردن او بيعت از طاغيه زمان او، مگر قائمى كه نماز مى‏كند روح الله – عيسى (عليه السلام) – پشت سر او.

    در غيبت شيخ طوسى روايت شده از آن جناب (صلى الله عليه و آله و سلم) كه فرموده به فاطمه (عليهما السلام) كه: اى فرزند من! داده شده به ما اهل بيت، هفت چيز كه داده نشده به احدى پيش از ما:

    ۱ – پيغمبر ما بهترين پيغمبران است و آن پدر تو است.

    ۲ – وصى ما بهترين اوصياست و آن شوهر تو است.

    ۳ – و شهيد ما بهترين شهيد است و آن عم پدر تو – حمزه – است.

    ۴٫ از ماست كسى كه براى او دو بال سبز است كه پرواز مى‏كند به آن، در بهشت.

    ۵ و ۶ – از ماست دو سبط اين امت و آن دو پسر تو، حسن و حسينند.

    ۷ – از ماست – قسم به خداوندى كه نيست خدايى جز او! – مهدى اين امت؛ آن كه نماز مى‏كند پشت سر او، عيسى بن مريم.

    آن گاه دست مبارك بر كتف حسين (عليه السلام) گذاشت و سه مرتبه فرمود: از اين است.
    بيست و نهم: قتل دجال لعين كه از عذابهاى الهى است براى اهل قبله.

    سى‏ام: انقطاع سلطنت جابران و دولت ظالمان در دنيا، به وجود او.

    و مكرر حضرت صادق (عليه السلام) به اين بيت مترنم بودند: لكل اناس دوله ير قبونها و دولتنا فى آخر الدهر يظهر

    و در غيبت نعمانى روايت شده از امام باقر (عليه السلام) كه فرمود: دولت ما آخر دولت‏هاست و نمى‏ ماند اهل بيتى كه براى ايشان دولتى است مگر آن كه سلطنت خواهند كرد پيش از ما؛ تا اين كه آن گاه كه بينند سيره و سلوك ما را، نگويند كه هر گاه ما سلطنت مى‏كرديم، سلوك مى‏نموديم مثل سلوك اين جماعت، و اين است قول خداى عزوجل: و العاقبه للمتقين (۱۲)

    در غيبت فضل بن شاذان همين خبر را به سند صحيح از حضرت صادق (عليه السلام) روايت كرده است.

    پوشيده نماند كه آنچه ذكر كرديم، (۱۳) نمونه است از خصايص و تشريفات الهيه مهدويه كه معلوم مى‏شود اندكى از مقامات عليه آن حضرت و بزرگى سلطنت آن جناب كه كسى نديده و نشنيده و نخواهد ديد، و رفع مى‏شود استغراب (۱۴)

    بعضى آنچه وارد شده در حق آن حضرت.

    شيخ نعمانى در غيبت خود روايت كرده كه: كسى پرسيد از حضرت صادق (عليه السلام) كه: آيا قائم (عليه السلام) متولد شده؟ فرمود: نه! اگر من او را درك كنم، هر آينه خدمت مى‏كنم او را، در ايام حيات خود.

    و آن جناب، بعد از نماز ظهر، دعا مى‏كردند براى حضرت قائم (عليه السلام).

    پس راوى عرض كرد كه: براى خود دعا كردى‏

    فرمود: دعا كردم براى نور آل محمد (عليهم السلام) و سابق ايشان و انتقام كشنده از اعداى ايشان.

    ———————————————————————————————————————————-

    منبع : کتاب خورشيد غايب – مختصر نجم الثاقب پيرامون حضرت مهدى (عجل الله تعالی فرجه) – ثقه المحدثين ميرزا حسن نورى‏
    ———————————————————————————————————————————-

    پی نوشت :

    ۱ – سوره مائده: آيه ۵۴ – سوره جديد: آيه ۲۱ – سوره جمعه: آيه ۴٫

    ۲ – سوره فصلت: آيه ۵۳٫

    ۳ – سوره ق: آيه ۴۱

    ۴ – سوره ق: آيه ۴۲٫

    ۵ – تاريخ تاليف نجم الثقاب، سال ۱۳۰۳ هجرى قمرى مى‏باشد.

    ۶ – سوره هود: آيه ۷۲

    ۷ – سوره مريم: آيه ۴٫

    ۸ – سوره ابراهيم: آيه ۴۸

    ۹ – سوره هود: آيه ۸۰٫

    ۱۰ – سوره نور: آيه ۵۵٫

    ۱۱ – استخلاف و تمكين دين و تبديل خوف به امن، منظور است.

    ۱۲ – سوره اعراف: آيه ۱۲۸٫

    ۱۳ – در نجم الثاقب، ۴۶ امتياز نقل شده كه در اينجا به ۳۰ تاى از آنها اكتفا شد.

    ۱۴ – عجيب و غريب به نظر رسيدن.

    از صفحه ما در آپارات ديدن كنيد

    مطالب مرتبط :

    مخوف‎ترین سازمان غذایی دنیا

    تاريخچه شرکت مخوف مونسانتوشرکت مونسانتو بزرگ‌ترین شرکت تولید کننده بذر(بويژه ذرت) و آفت‌کشهای تراریخته است. تراريخته يعني محصولاتي كه به‌طور ژنتيکي اصلاح شده‌اند. وب‌سايت شرکت مونسانتو اين شرکت در سال 1901 در ميسوري توسط جان فرانسيس کوييني(John Francis Queeny)، کارمند صنايع داروسازي تاسيس شد. او آغاز کار را با پول خود و سرمايه يک توزيع‌کننده نوشابه‌هاي گازدار شروع کرد. نام شرکت ... مطلب کامل

    مرگ های بیوتروریستی در آخرالزمان

    در سال ها و قرون بعد، از این ابزار در جنگ ها و رقابت های سیاسی و نظامی سوء استفاده شد. یکی از اولین گزارش ها دربارۀ قرن ششم پیش از میلاد است. وقتی که آشوریان چاه ها و مزارع دشمنان خود را با سم ارگوت که بر روی گندم سیاه (چاودار) تولید شده بود، مسموم کردند. سوء استفاده از این بیماری ها در دورۀ ما نامش بیوتروریسم شد. در ... مطلب کامل

    مرگ های بیوتروریستی در آخرالزمان

    پاسخ اجمالی 1. گرچه نمی‌توانیم ادعا کنیم که در زمانی، این تعداد افرادی که هر کدام باید بخش مهمی از جامعه اسلامی زمان ظهور را مدیریت کنند، وجود داشته اما امام غایب(ع) ظهور نکرده‌اند، اما با این وجود، شرط تکمیل تعداد 313 نفر انسان لایق در سپاه امام زمان(عج)، شرط لازم است نه کافی؛ ... مطلب کامل

    مرگ های بیوتروریستی در آخرالزمان

    حضرت آیت ‌الله بهجت (ره) این عالم الهی در موارد بسیاری، برای رهایی از خصلت ‌های نکوهیده، سفارش به ذکر صلوات می ‌کردند؛ از جمله برای از بین رفتن عصبانیت می ‌فرمود: «با عقیده کامل، زیاد صلوات بفرستد». عقیق: به مناسبت سالگشت رحلت آن عالم وارسته و مرجع تقلید شیعه فواید ذکر شریف صلوات را از منظر روایات حضرات معصومین و سخنان و توصیه های آیت الله العظمی بهجت منتشر ... مطلب کامل

    صنعت پولساز تحمیق جامعه

    زندگی بشر بر روی کره خاکی توامان با پیشرفت و نوآوری شده است. پیشرفتی که برای ادامه حیات انسان ملزوم مفروض می شود. از زمان انقلاب صنعتی در قرن 17 میلادی تا به امروز، اختراعات و کشفیات جدید، هریک تحولات عمده ای در عرصه های مختلف زندگی ایجاد کرده اند. تولید نیروی محرکه از قدرت بخار، برق، تلفن، ماشین های بنزین سوز و عصر ارتباطات و دیجیتال، دنیاهای متفاوتی رقم ... مطلب کامل

    دعا به تنهایی کافی نیست، برای اصلاح و احیای جامعه قیام کنید

    بسم الله الرحمن الرحیم از اینجا دانلود کنید  مطلب کامل

    بناست کسی بیاید و ما را نجات دهد!!؟؟

    در گفتارهای پیشین به معرفی نگاه عامیانه و برخی آثار سوء آن پرداخته شد. از این بخش، برخی از مهمترین انواع نگاه عامیانه معرفی می‌شود. اولین نگاه عامیانه‌ای که به معرفی آن پرداخته شده، «قیامی خارج از سنن الهی» است. نوع اول نگاه عامیانه: «قیامی خارج از سنن الهی» وقتی متوجه آثار سوء به وجود آمدن نگاه عامیانه در موضوع انتظار و اهمیت جدا کردن این نگاه‌های عامیانه از موضوع شریف انتظار ... مطلب کامل

    بناست کسی بیاید و ما را نجات دهد!!؟؟

    بداء (به فتح باء) از نظر لغوی یعنی ظاهر شدن ، هویدا شدن و پدید آمدن رأی دیگری در کاری یاامری ، « ثمّ بدا لهم من بعد ما رأوا الآیات لیسجنّنه حتی حین » سپس بعد از این که نشانه های برائت ساحت یوسف (علیه السلام) از آن بهتان برآنان آشکارگردید رأی شان براین برگشت که او را برای مدتی به زندان افکنند .(یوسف:۳۵) چنین امری (تبدل رأی) ... مطلب کامل

    بناست کسی بیاید و ما را نجات دهد!!؟؟

    توسط این جبهۀ ائتلاف صلیبی، صهیونی رویارویی جدیدی، تحت عنوان نبرد بیوتکنولوژیکی سازمان داده شده است که طی آن، انعدام نژادهای بشری ای که پست و بی ارزش می خوانندشان، با هدف ایجاد نژاد برتر در قالب اقدامات متنوعی تحت پوشش سناریوها و پروژه های دارویی و غذایی برنامه ریزی شده و به اجرا گذارده می شود. این گروه اقدامات، در کمال آرامش و بدون اینکه صدای اعتراض جدی ... مطلب کامل

    بناست کسی بیاید و ما را نجات دهد!!؟؟

    به گزارش مشرق، گسترش روزافزون خدمات اینترنت و زمان زیادی که افراد به طور روزانه در فضای مجازی می‌گذرانند، مشکلات و بیماری‌های متعدد جسمی و روانی به همراه داشته است که در زیر به معرفی ده نمونه از شایع‌ترین آن‌ها می‌پردازیم. ۱۰- خستگی چشم  هنگامی که از چشمانتان زیاد استفاده می‌کنید، خسته می‌شوند. بنابراینجای تعجبی نیست که هنگامی که برای ساعت‌های طولانی به صفحة نمایشگر رایانه خیره می‌مانید، ... مطلب کامل

    نوشتن دیدگاه

    شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

    افتخار می کنیم که خادمان حضرت مهدی ارواحنا فداه باشیم

    و با این افتخار زنده ایم

    و با این افتخار خواهیم مُرد

    تمام حقوق این سایت برای © 2017 پایگاه جامع اطلاع رسانی امام مهدی عجل الله فرجه الشریف. محفوظ است.